تقوا
رسول اکرم(ص):
من رزق تقی فقد رزق خیر الدنیا و الآخره؛
هرکس تقوا روزی اش شود، خیر دنیا و آخرت روزی او شده است.
امام علی(ع):
ان التقوی منتهی رضی الله من عباده و حاجته من خلقه فاتقوا الله الذی ان اسررتم علمه و ان اعلنتم کتبه؛
نهایت خشنودی خداوند از بندگانش و خواسته او از آفریدگانش تقواست، پس تقوا از خداوندی بکنید که اگر پنهان کنید می داند و اگر آشکار سازید می نویسد.
امام علی(ع):
لو ان السماوات و الارض کانتا علی عبد رتقاً ثم اتقی الله لجعل الله له منها مخرجاً ورزقه من حیث لا یحتسب؛
اگر آسمان ها و زمین راه را بر بنده ای ببندند و او تقوای الهی پیشه کند، خداوند حتماً راه گشایشی برای او فراهم خواهد کرد و از جایی که گمان ندارد روزی اش خواهد داد.
امام علی(ع):
ان لاهل التقوی علامات یعرفون بها: صدق الحدیث و اداء الآمانه و الوفاء بالعهد و ...؛
تقواپیشگان نشانه هایی دارند که با آنها شناخته می شوند: راستگویی، امانتداری، وفای به عهد و ...
امام علی(ع):
التقی سابق الی کل خیر؛
تقواپیشه برای انجام هرکار خیری سبقت می گیرد.
امام باقر(ع):
ان الله عزوجل یقی بالتقوی عن العبد ما عزب عنه عقله و یجلی بالتقوی عنه عماه وجهله؛
خداوند به وسیله تقوا بنده را حفظ می کند از آنچه که عقلش به آن نمی رسد و کور دلی و نادانی او را بر طرف می سازد.
رسول اکرم(ص):
اتقی الناس من قال الحق فیما له وعلیه؛
با تقواترین مردم، کسی است که در آنچه به نفع یا ضرر اوست، حق را بگوید.
رسول اکرم(ص):
تمام التقوی ان تتعلم ما جهلت و تعمل بما علمت؛
تمام و کمال تقوا این است که آنچه را نمی دانی بیاموزی و بدانچه می دانی عمل کنی.
امام صادق(ع):
سئل الامام الصادق(ع) عن قول الله عزوجل: (اتقواالله حق تقاته) قال: یطاع فلا یعصی و یذکر فلا ینسی و یشکر فلا یکفر؛
از امام صادق(ع): درباره آیه (تقوای الهی داشته باشید آنگونه که حق تقواست) سئوال شد، فرمودند: از خدا فرمان می برد و نا فرمانی نمی کند، به یاد اوست و فراموشش نمی کند، شکرگزار اوست و کفران نمی کند.
رسول اکرم(ص):
لا یکون الرجل من المتقین حتی یحاسب نقسه اشد من محاسبه الشریک لشریکه فیعلم من این مطعمه و من این مشربه و من این ملبسه امن حل ذلک ام من حرام؛
انسان از تقواپیشگان نیست مگر آن که سخت تر از حسابرسی شریک از شریک، از خود حساب بکشد و بداند خوردنی، نوشیدنی و پوشیدنی اش از کجاست آیا از حلال است یا حرام؟